Bugün Ilgaz’la birlikte Yapıncak‘ın girişimi olan Music Together İstanbul’un deneme dersine katıldık. Ilgaz’ı bilmem ama ben çok eğlendim:) Music Together bizim ülkemiz haricinde hemen her ülkede olan bir etkinlikmiş. Karma yaş gurubundan küçük çocuklar, aileleri ile birlikte 45 dakika müzik odaklı bir etkinlikte bulunuyorlar. Yapıncak Tükiye için lisansını almış.
Eksik saymadıysam, Ilgaz’ın dışında 5 tane tatlı çocuk daha vardı. Aileleri yanlarında olmasa hepsini çıtır çıtır yerdim 
İlk ders olduğundan bütün çocuklar ekseriyetle şaşkın şaşkın bakınıyorlardı. 1-2 dersten sonra daha fazla katılacaklarını düşünüyorum. Ilgaz dersin ilk yarısında kucağımdan ayrılmazken, sonlara doğru ortalığı gezinip, bi tane daha diye malzemelerden istemeye başlamıştı. Bu aralar çıkartmalara taktığı için isimlerimizin yazılı olduğu etiketlerle epeyce uğraştı (kendi isim etiketine yukarıdan bakıp, ters ters diye düzeltmeye çalıştı, çok şaşırdım, yazıların tersini düzünü öğrenmiş galiba kitaplara baka baka). Bugün Ilgaz en büyük çocuktan bir küçüğüydü. Çocuklar yetişkinlere göre diğer çocukları taklit etmeye daha eğilimli olduğundan, grupta 3-5 yaş aralığında 1-2 çocuk olsa, çocukların katılım performansı artar diye düşünüyorum.
Music Together, gayet sade, sakin bir mekanda yapılıyor. Bizim eve biraz ters düşse de, aslında çok merkezi bir yerde yapılıyor aktiviteler. Göztepe parkının dibinde. Hava da çok güzeldi, bu vesileyle ben de bir pazar günü adam gibi bir parka götürmüş oldum Ilgaz’ı. Akşam yattığında ağzı kulaklarındaydı.
Bu kadar çok çocuğun olduğu bir ülkede, çocuklar için daha fazla aktivite olmalı. Her semtte, her bütçeye göre bir şeyler olmalı. Belediyelerimiz her köşe başına kimsenin kullanmadığı spor aletleri dizmek yerine kaldırımları düzeltmekle başlayabilirler ki, anneler hiç olmazsa bebek arabalarıyla bari bakkala gidip gelebilsinler.
Yapıncak’a düşüncesi, girişimciliği ve emeği için teşekkürler, tebrikler…
Damla, iyi ki geldiniz! Biz de sana ve Ilgaz’a tesekkur ederiz, guzel katiliminiz icin. Sevgiler ikinize de!
Kesinlikle bu kadar çok çocuğun olduğu memlekette çocuklar adına daha fazla şey yapılmalı, kaldırımlar dediğiniz gibi güzel başlangıç olur. Üstelik çocukların rahatça oynayacağı sokakları da olmadığını düşünürsek bu çok önemli , sokak olsa güven yok ya o da ayrı bir konu
Gerçekten çocuklarımız süs bitkisi gibi büyüyorlar. Bizimki çocuk yetiştirmek için zor bir kuşak. Eskiden çocuklar sokakta oynarmış, babanneler, annaneler yanlarında olur, ya da en azından balkondan onları izlermiş. Geç yaşlarda çocuk sahibi oluyoruz, annelerimizin enerjisi azalmış oluyor. Çalışacağız diye yerimizden yurdumuzdan kopup uzaklarda yaşıyoruz. Ama gelişmiş ülkelerdeki gibi çocuklar için ihtiyaçları karşılayacak yeterli kurum, kuruluş, altyapı, park oluşmamış durumda. Yalnızca büyük kentlerde belirli bir gelir seviyesinin üzerine hitap eden etkinlik imkanları var. Umarım arz, talep ve bütçe dengesi yakında kurulur.
İstanbul’da bir de Yamaha müzik okulu var bildiğim. http://www.yamahamuzikokulu.com sanırım Kadıköy de biz antalya da olduğumuz için şimdilik burada oğluma bir etkinlik bulamadım.
Hande çok sağol, çok güzel de bir blogları varmış, hemen üye oluyorum: http://yamahamuzik.wordpress.com/
Bakalım eğer ücretsiz derslerine gitme imkanım olursa yorum da yazarım. Umarım Antalya’da da başlar aktiviteler.
Kitubi’nin okuyucularından Antalya’da etkinlik bilenler varsa Hande için iletirlerse çok seviniriz.