Comments on: Çocuğum anaokuluna ne zaman başlamalı?

By: ÖZLEM

ÖZLEM — Wed, 14 Oct 2009 19:31:00 +0000

Merhaba, ben de sizden çok daha farklı bir sıkıntı içindeyim. Evlyim. 10 yaşında bir kızım var Asıl mesleğim etüt öğretmenliği. Evde özel ders veriyorum. Ancak kızım okuldan geldikten sonra öğrenci kabul etmiyorum. Ondan önce de öğrenci bulmak çok zor. Ben de hem çocukları çoksevdiğim için hem de bir işe ihtiyacım olduğu için part tıme bakıcılık yapmak istiyorum. Ancak şidiye kadar ilanlarda henüz böyle bir talebe rastlamadım. İlgilenen olursa benimle lütfen iletişime geçsin. Bakıcılıktan çok ev öğretmenliği yapmayı düşünüyorum. Yani ingilizce öğretebilirim, şarklar, oyunlar, elişi faliyetleri… Bu konuda ne düşünüyorsunuz?Bir nevi tek kişilik ana sınıfı yani cevaplarınızı bekliyorum.

By: Damla

Damla — Mon, 14 Sep 2009 19:39:25 +0000

Özge Merhaba,

Bizde de her tatil dönüşünde bir bize fazla bağlanma durumu ortaya çıkıyor. Kısa zamanda düzelir tahmin ediyorum.

By: ozge

ozge — Mon, 14 Sep 2009 18:11:42 +0000

Ben de Damla’nin yas kriterlerine katiliyorum, benim oglum da 14 aylik basladi…basta pek istemedi ama sonra da okuldan bi turlu cikmak bilmedi:) kresin olumlu etkilerini gorduk…
Bugun 3 haftalik turkiye tatilimizden sonra ilk defa krese tekrar gitti, malesef biraz agladi, cabuk adapte olur diye umuyorum…

By: Hande

Hande — Mon, 14 Sep 2009 11:47:44 +0000

Doğru söylüyorsun Damla. bazı şeylere fazla takılmamak lazım. doğru kararı verdiğimize inandıktan sonra yola devam.Sonuç olarak hamilelikten itibaren bir bombardımana tutuluyoruz. Kendi doğrularımızla yola devam edip, istikrarlı olmamız lazım. okul işi devreye girene kadar söylenenleri bende olumlu kabul edip hoşuma gidiyordu. ama okulu duyan dökülmeye başladı:))

Ne güzel!!nice mutlu yıllara Tan ve Mert:)) önünüzde uzun uzun sağlıklı mutlu yıllar olsun. iyi ki doğdunuz, iyi ki varsınız:)

By: Damla

Damla — Mon, 14 Sep 2009 09:26:37 +0000

Yeşim Merhaba,
Bugün de benim yeğenim Tan’ın doğum günü, tam yaşıtlarmış Can’la. Nice mutlu yıllara!

By: Damla

Damla — Mon, 14 Sep 2009 09:20:20 +0000

Ilgaz’a da çok söylenen bir söz, "küçük adam". "Çok cool" diyenler de oldu. Ama bunlar benim kulağıma olumlu yorumlar olarak tınlıyor, yani olumlu bir tonlamayla söylüyorlar. Sanırım Can’ın durumu benim Samsun’da geçen çocukluğuma daha yakın, "büyümüş de küçülmüş", "bilmiş". Okula falan da gitmiyordum.

Hiç takmamanı öneririm. Okulda çocuklara ders çalışytırmıyorlar sonuçta. Ilgaz’ın cuma akşamı dili çözüldü, oyunlarını anlattı, vallahi çok özendim. Mesela anladığım kadarı ile öğretmen bir renk saklıyor, çocuklar da ne olduğunu bilmeye çalışıyor, sonra o renkten bulup öğretmene veriyorlar. Daha güzel nasıl öğretilebilir ki?

By: Hande

Hande — Mon, 14 Sep 2009 08:17:02 +0000

bu konuyu işlediğinize çok sevindim. ben Antalya da bu konuda biraz yalnızım. Neredeyse herkez benim Can’ı kreşe verdiğimi duyunca acayip tepki veriyor.Üstelik haftada 2 yarım gün için. Benim onu kreşe gönderme nedenim diğer çocuklarla oyun oynaması ve iyi vakit geçirmesi. Ama şöyle sözler duyuyorum neden bu kadar bu çocuğun üstüne düşüyorsun, baksana büyümüşte küçülmüş gibi, koca adam gibi herşeyi anlıyor ve karşılık veriyor, bu da bir sorun birazda çocuk olsun şimdi birde okul mu çıktı zaten hayatı boyunca okula gidecek vs. vs.
kendimi tam da kötü anne olarak hissetmeye başlamıştım. Can doya doya çocukluğunu yaşayan bir çocuk bence bizde zorla kesinlikle Can’a birşey öğretmeye çalışmıyoruz ama o "bu ne?" diye sorunca cevap veriyoruz o da tekrarlıyor. Kesinlikle hiçbir konuda baskı yapmıyoruz. Sakin bir ev yaşantımız olduğundan da oldukça sakin ve mutlu bir çocuk Can bizce, ama son zamanlarda aldığım eleştirilerden dolayı kendimi kötü hissetmeye başlamıştım.
Bence de Damla’nın verdiği yaş kriterleri en doğrusu gibi geliyor.

By: Yeşim

Yeşim — Mon, 14 Sep 2009 07:46:44 +0000

Damla merhaba,

Oğlum Mert 1 yaşına giriyor yarın:)) İlk 5.5 ay ben baktım yavruşuma. Şu anda bakıcı ablası var, o bakıyor. Annem de bize yakın oturduğu için gün içinde uğruyor. Aslında bakıcı ablamızdan çok memnunuz. Ancak şunu fark ettik ki Mert çok sosyal bir çocuk. Önce her akşam gittiğimiz parkta, sonrasında da tatilde hem küçük çocuklara hem de daha büyüklere nasıl ilgi gösterdiğini ve dikkatlerini çekmeye çalıştığını gördük. Eşim zaten hep iki yaşında kreşe verme taraftarıydı, her gününü tek bir kişiyle geçirmesindense bunun daha iyi olacağını düşünüyordu. Yavaş yavaş ben de alışlıyorum bu fikre, bu gidişle iki yaşında kreşe vereceğiz galiba.

By: Damla

Damla — Mon, 14 Sep 2009 06:22:26 +0000

Süveyda Merhaba,
Böyle bir örnek duymak çok güzel. Eğer sakıncası yoksa hangi kreşe gittiğini de paylaşabilir misin? Henüz çok iletişim kurmadığı için, gün içinde neler olduğunu çok merak etmişsindir başlarda.

Çevrendeki insanlara bakarsan, o her zaman çok küçüktür. Bizim toplumumuzda çocuklar bir türlü büyümüyorlar nedense.

İyi şanslar, paylaştığın için teşekkürler.

By: Damla

Damla — Mon, 14 Sep 2009 06:18:54 +0000

İlknur Merhaba,

Öncelikle detaylı yazdığın için çok teşekkürler. Eminim başkalarına da çok yararı dokunacak.
Yazın açılması gerçekten çok anlamlı, demek aklın yolu bir.

İngilizce ile ilgili yazdıkların aslında bir yandan küçük çocukların dili ne kadar hızlı öğrenebildiğini de gösteriyor. Hatta gözü karartıp Ilgaz 5 yaşını doldurmadan yurt dışına çıkıp 1-2 yıl yaşasak mı diye bile düşündüm şimdi, aklıma kurt düşürdün. Bizim Ilgaz’a İngilizce dil öğretmek istememizin temel sebeplerinden biri de, olur da bir gün yurt dışında yaşama durumumuz olursa, onun okul hayatının dil yüzünden çok etkilenmesini istemememiz.

Bizim de ilk başta direk kreşe verme isteğimizin temel sebebi evde bir bakıcı ile yalnız bırakma düşüncesiydi. Neyseki olumlu bir tecrübe oldu.

Kendine güven farkı bizde de çok belirgin. Şu anda olumlu bir gidişat varsa, sonradan pişmanlık bence düşük bir olasılık. Ilgaz’dan büyük çocuğu olan tanıdıklarımın ağzından "bir tane doğurursam daha erken veririm"i duyuyorum sıklıkla.

Sevgiler,