Amerika’da Sezaryen – Özge ve Derin’in doğum hikayesi

Bu güzel hikayemiz de Özge’den Amerika’dan geldi. Orada normal doğum ve sezaryen konusuna nasıl yaklaşıldığını göstermek açısından ayrıca önemli bir örnek. Özge’nin profiline buradan ulaşabilirsiniz.

—————————–
O aralar çok yoğundum, doktora tezimi (kimya) yazmaya yavaştan başlamıştım, bir yandan da deneyler devam ediyordu. Bebeğimiz olmasına karar verdikten sonra açıkçası pek üzerinde durmadım, yani hamile kalmak vakit alabiliyor. Ben de zaten tezimi savunurken yeni hamile kalmış olmayı istiyordum, en ideali bu olurdu benim için. Ama öyle olmadı, 2 ay içinde hamile kalmıştım. Evde test yaptım ve ikinci çizgiyi görünce bir tuhaf oldum, inanamadım sanki, ertesi gün kan testi yapılınca kesinleşti miniğin varlığı. Hamileliğimin ilk üç ayı bulantılı geçti, çok da iştahsızdım, sanki hiç geçmeyecek gibi gelmişti bana, ama 4. aydan itibaren bulantılarım geçti ve bir iştah başladı ki sormayın. Gece yarıları kalkıp kahvaltı ediyordum, bir şeyler atıştırıyordum mutlaka.

İlk aylardaki bulantılar dışında hamileliğim rahat geçti. 4 buçuk aylıkken doktora tezimi savundum. Mezuniyetten sonra iş durumumuzdan dolayı başka bir şehire taşındık (Ağustos 2007). Taşınmak çok zordu ama arkadaşlarımızın yardımıyla yeni hayatımıza bir adım attık. Ben part-time hocalık yapıyordum, çalışmak çok iyi geldi, doğum gerçekleşene kadar işime devam ettim.

Beyaz Leke
Hamileliğim sırasında bizi panik yapan durumdan da bahsetmek istiyorum. Cinsiyetini öğrenmek için gittiğimiz randevuda ultrasona girdiğim zaman miniğin kalbinde beyaz bir leke (bright spot) tespit edildi. ‘Echogenic cardiac focus’ (kalpteki bir kasta kalsiyum fazlasından oluştuğu düşünülüyor, http://www.medfriendly.com/echogeniccardiacfoci.html) diye adlandırılan bu leke down sendromlu çocukların yüzde 15’inde bulunduğu için, genetik testlerimde hiçbir anormallik olmamasına rağmen doktor detaylı ultrason için bizi uzman doktora yönlendirdi. Biraz araştırınca genelde bu lekenin hamileliğin ilerleyen aylarında kaybolduğunu öğrendik. Ben çok endişelenmiştim. Eşim de ailelerimizde hiç down sendromlu biri olmadığını bana hatırlatarak teselli etmeye çalısıyordu. Detaylı ultrasona girince miniğin her bir tarafını ölçtüler ve hiçbir anormallik görmediler. Doktor istersek amniosentez yapabileceğini ama bu durumda 1/300 oranında bebeği kaybetme riskimin olduğunu ve down sendromlu bir bebek dünyaya getirme olasılığımın da bu beyaz lekeden dolayı 1/10.000’den 1/5.000’e çıktığını söyledi. Kendisi amniyosentezi yapmanın gereksiz olduğunu düşündüğünü de belirtti. Biz de amniyosentez riskini almamaya karar verdik. Daha sonra hamileliğimin 8. ayında tekrar ultrasona girmek istedim ve gördük ki bu beyaz leke kaybolmuş. Biz de rahatladık.

Doğum
Gelelim doğum maceramıza. 22 kasım gibi olur demişti doktorum. Ben hamile kalmadan önce de sonra da hep normal doğum istedim. Doğumdan dolayı bir korku da oluşmadı içimde. Ama epidural almayı istedim. 12 kasım sabahı garip bir hisle uyandim. O gün de öğleden sonra misafirlerimiz gelecekti. Aceleyle doktora gittik ve hiçbir açılma olmadığını ve doğuma daha vakit olduğunu söyledi. Annemin sayesinde eve geldiğimde pasta börekler hazırdı. Misafirler geldi, muhabbet, kahkaha yerindeydi. Saat 1 buçuk gibi hafif hafif adet sancısına benzer ağrılar hissetmeye başladım. Kimseye çaktırmıyorum, saat tutayım dedim, 15 dakikada bir olduğunu farkedince inanamadım. “Bebiş geliyooor” dedim içimden.

Bir süre sonra herkese biraz sancım olduğunu söyledim. Herkes gitti. Eşim işten geldi. Gece 10 gibi sancılarım sıklaştı. Doktoru aradık ve “2 dakikada bir sancılanmadan gelme” dedi. Sancımın şiddeti artınca ben gitmek istedim. İyi ki gitmişiz, çünkü odaya girene kadar da bir sürü zaman geçti. Hastane çok soğuktu (Amerika’daki klima olayını anlayamıyorum, kasım ortasında içerisinin sıcak olması gerekmez mi?) Odama geldim, hemen epidural istedim. Sonra biraz rahatladım. Karnım çok açtı ama bana yemek vermediler, yalnızca buz parçaları verdiler. Vakit geçiyordu ama açılmam çok yavaş ilerliyordu. Bebek de tam olması gereken pozisyonda değildi. Beni bir sağa bir sola döndürüp durdular, bu arada bebeğin kalp atışları düştü. Telaş hakimdi. Bana oksijen takviyesi yaptılar. Pozisyonumu değiştirdiler, sonra düzeldi. Diğer odalardaki bütün doğumlar gerçekleşmiş, bir ben kalmıştım. Doktor 13 kasım sabah 11 gibi sezeryan yapacaklarını söyledi. Artık bir an önce bebeğime kavuşmak istediğim için sezaryen olmak zorunda olmasına aldırmadım. Beni ameliyat odasına aldılar, epiduralin dozunu arttırdılar. Ben orada biraz panik oldum ya acı duyarsam diye, doktor da bana güldü.

Mavi örtüyü çektiler, eşimi de yanıma aldılar. Ve 5 dakika içinde içimden çıktığını hissettim. Derin’i gördüm. O kadar uyuşmuştum ki, çok sevinmiştim ama gülüyor muydum emin değilim. Kordon boynuna dolanık çıkmış, o yüzden düşmüş kalp atışları miniğimin. Hemen temizlediler, kundak yapıp koynuma soktular, o an hatırladığım sürekli konuştuğumdu, aslında göz kapaklarımı bile zor tutuyordum ama sürekli konuştum. Ne söylediğimi hatırlamıyorum. Derin de hiç ağlamadı, öyle dinledi anlarmış gibi. Sonra hemen Derin koynumda recovery odasına aldılar, yolda giderken gözlerimin içine baktı sanki görürmüş gibi, hiç sesi çıkmadı. Emzirme denemesi için yardımcı oldu hemşireler. Burada emzirmeyi çok önemsiyorlar, bebeği soyup koynuna koyuyorlar (annem bu arada panik tabii, “ay üşümez mi” diye). Sonrası emzirme denemeleri, minikle uğraşmakla geçti.

Doğumdan Sonrası
Benim de sezeryan sonrasında ağrım oldu. 2 gün sonra yardımla kalkıp kendi başıma yürüyebildim. Derin 1 günlükken yenidoğan sünneti oldu. Doğumdan 3 gün sonra eve geldik ve ağrım azalmıştı. Eve geldiğimde tartıldım ve Derin’in doğum kilosundan daha az kilo verdiğimi gördüm. Moralim çok bozulmuştu. Ama birkaç hafta icinde epey kilo verdim. Bir de ayaklarım feci şişmişti, sanki 100 kiloluk birisinin ayakları gibi ama 2 gün düzeldi. Benim emzirme çalışmalarım pek başarılı olamadı, pompalama çalışmalarıma rağmen sütüm Derin’in ihtiyaçlarına ancak 3 ay yetti.

Doğum öncesi ve sonrasıyla zor bir süreç, ben de normal doğumu yaşamak isterdim, ama elimden gelen bir şey yoktu. En önemlisi Derin’in ve benim sağlıklı olmamızdı. En önemlisi bebeğime sağ salim kavuşmuş olmamızdı. Ah bu öyle bir his ki, zamanla yaşadıkça, paylaştıkça, oğlumu tanıdıkça öyle bir hızla büyüyen bir his ki anlatamam. Sevginin, aşkın ötesinde, çok güçlü bir duygu. Bu yazıyı okuyan bütün anneler lütfen miniklerinizi benim için öpün. Herkese sevgiler…

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Post Footer automatically generated by Add Post Footer Plugin for wordpress.

20 yorum

  1. Sevgili Özge, benzer anılar yaşamışız. Bende hamileyken evi taşımıştık ve yüksek lisansımı bitirmeye çalışmış enazından tez aşamasına gelebilmiştim :)Doktoranı bitirmişsin azmine hayran oldum zirahamilelikte insan daha bir tembel oluyor değilmi 🙂 Hikayen çok güzel. Küçük Derin’e sağlıkla kavuşmauş olmanız daha da güzel. Oğlumu öptüm bile 🙂 Sevgiler.

  2. Yesil_anne cok tesekkurler:) evet gercekten insan tembellesiyor, ama tez yazma asamasina denk gelmesi iyi oldu…her zaman okula gitmem gerekmedi, hocam da cok anlayisliydi:)

  3. Hatta yesil_anne son deneylerimi yaparken meger hamileymisim, sonradan endiselenmistim ya kimyasal birsey dokunduysa bebise diye. Ama neyseki oyle birsey olmadi:)

  4. Çok hoş:) Derin’in fotoğraflarıda çok güzel. Çok bilmiş bir ifadesi var çook tatlı:))

    Demek beyaz lekeler Ca kaynaklı oluyormuş. benim bir arkadaşımın hamileliğinde bebeğin kalbinde 2, beyninde 3 leke vardı. onlarda çok panik olmuşlardı ama onlarında 8 ay civarı tamamen kaybolmuştu.

    bende ziraat işi yapıyor olunca çok korkuyordum kimyasallardan. full maske, ediven, uzun kol vs. dolaşıyordum seraları yaz sıcağında. halada korkuyorum tabiiki kimyasalladan ayrı mesele

  5. Tesekkurler Hande:)
    Tabii dikkat et…benim simdi calistiklarim zararli degil, o yuzden rahatim:)

  6. Sevgili Özge

    Hikayen çok güzel.çünkü herşeyden önce anne olmak çok güzel ,her sıkıntıyı değer birşeymiş gerçekten. Çok telaşlı ve üzüntülü bir süreçti . Buradaki dr amnio önerdi ve yaptırdık bekleyiş tam bir kabustu hepimiz için .. bebeğim ilk tekmelerini atarken biz test sonuçlarını bekliyoduk sevinmekle acıyı aynı anda yaşamıştım… Unutamıyorum o anı.. Ama bebeğim çok şükür sağlıklı doğdu…Size kendi doğum hikayemi en kısa zamanda yazacağım
    sevgilerr

  7. Derya cok tesekkur ederim. Evet haklisin her sikintiya deger, senin de bebegine saglikla kavusmana cok sevindim… Bekliyorum dogum hikayeni:) Sevgiler…

  8. merhaba hikayenizi okudum benımde bölumum kimya ama bölumum alanında calısmıyorum yogun temponuza hayran kaldım bebegınızle mutlu ve saglıklı gunler dılerım
    bende 5,5 aylık hamıleyım sizinde hikayenizde bahsettıgınız gibi benımde ultrosyonda bebegımın kalbınde 1 tane ufak beyaz leke görüldü cok endişelendim dr endişelencek bişey yok dedi ama doktor ca kaynaklandıgından bahsetmedı bidaki kontrolumde söylıcem ben içime sindiremedim umarım senınkı gibi olur ve ufak beyaz leke kaybolur.renkli ultrosyona gırmekte kararsız kaldım ya kötu bısey cıkarsa dıye cok teredütteyim

  9. Elif cok tesekkur ederim. Istersen detayli ultrasona gir, icin rahat etsin. Muhtemelen seninki de 8-9 aylik hamileyken kaybolacaktir. Genetik icin yapilan kan testlerin de normal ciktiysa hiic endiselenme. Ayni durum burda bir arkadasin basina da geldi ve detyali ultrasonda hersey normal cikti. Icini rahat tut:) beni de haberdar et. Sevgiler…

  10. yorumun gerçekten benı cok rahatlattı cnm cevabın ıcın cok tesekkur ederım ınsallah nisanın basında kızım olucak tabıkı haberdar ederım ılerkı gunlerde ocak ayındA Bıdaha gırıcem ultrosyona ınsaalh senınkı gıbı kaybolur bebegın cok tatlı masallah allah nazarlardan korusun sevgiler

  11. merhaba.. hikayenizin sonu çok güzel.. ayrıca derin çok yakşıklı bir çocuk, maşallah.. 5 aylık hamileyim, 2 li testim normal çıktı, sıra 3 lü teste geldiğinde risk 1/236 çıktı, bu riskli bir durumdu, çok telaşlandık 4 lü test yaptırdık ve gene herşey çok normaldi, içimiz rahatlamıştı.. 19.haftasında ultrasona girdiğimde kalbinde beyaz bir leke görüldü, beyaz lekenin sebebi down sendromu belirtisi olduğu söylendi 🙁 3 lü testimin sıkıntılı çıkması, beyaz leke olması ve teyzemin kızının down sendromlu olması (teyzemin 4.canlı doğumu ve 40 yaşında doğum yapmıştı) bizim için olumsuz etkenler oldu.. dün dooplere girdim ve bebek normal görünüyordu. dr. amniyosentez önerdi ama ben yaptırmak istemiyorum. sonuçta sendromlu bile olsa bu saatten sonra bebeğime kıyamam.. bizim için dua edin, benim bebeğiminde kalbindeki leke kendiliğinden kaybolsun.. içimizi rahatlatmak istiyoruz ama eşimde bende çok gerildik.. umarım herşey düzelir..

  12. Tugba cok tesekkurler:) detayli (3D) ultrasona girdin mi? orada bebegin her tarafini olcuyorlar (kafa, ense, kol vs) ve olcum sonucunda bir anormallik varsa tespit edebiliyorlar. Senin icin nasil rahat edicekse oyle yap…Bana eger risk 1/236 denseydi sanirim ben amniosentez yaptirirdim ama tabii yasamadan soylemek cok zor. Dedigim gibi detayli ultrasonla baktir (dooplerle anormallik olup olmadigi saptanamiyor diye okumustum), olmadi geneik testi bir daha yaptir? Umarim hersey gonlunce olur, haber ver gelismeleri…Sevgiler…

  13. meraba ben gecen ocak ayında yorum yazan elifim 🙂 1 nisanda şaka gibi dünya tatlısı birkızım oldu cok tatlıcok sukurr hıc bır anormalıgı yok cok sukur ama ben yınede yarın özelhastaneye goturcem kalbıne eko cektırcem her ıhtımale karsı erken teshıs ıcın ama cok sukur hareketlı sevecen 3 aya gırecek allah herkesın evladını korusun COK SUKUR BENIMDE HIKAYEM ÖZGECİM SENINKI GIBI GÜZEL SONLANDII 🙂 TUĞBACIM sende üzülmee bak bende cok endıse ettım hersey yersızz cıktı cok sukur prensesım sag saglım geldıı hem sunuda demek ıstıyorum down sendromlu karsılastırma nasıl yorarsan öyle olur özgenın bana verdıgı yorumla morelle bıraz ıyı dusunmeye baslamıstım allah senınde evladını sag salım dunyaya getırsın senınde mujdelı haberını beklıyoruz anne olmak harıka bırr duyguu allah sanada kazasız belasız yasatsın

  14. Elif’cim merhaba:) Seni cok tebrik ediyorum, kizina saglikli, mutlu, uzun bir omur diliyorum! Sana moral verebildiysem ne mutlu bana:) Yasadigim deneyimin bir baska anneye faydali olmasi inan cok guzel bir duygu:) Sevgiler…

  15. merhaba bende 4.5aylık hamileyim doktorum bebeğin kalbinde iki leke olduğunu söyledi çok korkuyorum senin hikayeni okuyuca biraz rahatladım bende detaylı ultrasona giricem inşallah ilerki aylarda senin sevincini bende yaşarım

  16. Zekiye merhaba:) hic endiselenme, bak onunde ornekler var…Detayli ultrasonla bir baktir yine de, genetik testlerinde normalse kendini uzme sakin. Haberlerini bekliyoruz, sevgiler…

  17. Merhaba. Benim de 2011 haziran ayinda bir oglum oldu. Kafasi hazneye girmedi, kenarda kaldi hep. Sancim olmadi, acilma da olmadi. Gittigim tum doktorlar normal olmaz kemiklerin dar, bebek de buyuk dediler. 9 ay 11 gunlukken daha fazla bekleyip riske girmedim ve ameliyata girdim. Simdi tekrar 6 aylik hamileyim. Bu kez Amerika’da dogum yapacagim. Amerika’da ikinci dogumu normal yaptirabiliyorlar. Ben de endiselendim bu defa… Doktorunuz size ikinci hamilelik icin normal dogumu tavsiye etti mi? Sadece gelismis hastanelerde mi ikinciyi normal yaptiriyorlar?

  18. Merhaba Elif,

    Amerikada normal dogumu tercih ediyorlar, bence doktorunla konus onun tavsiyesine gore haraket edersin. Ben dogum yaptiktan sonra sormustum hatirliyorum, tabii ki normal dogum deneyebilirsin ama tahminim yine sezeryan olman gerekebilir demisti…Ama benim fikrim eger 2. ye hamile kalirsam doktoruma da danisip normal dogum denemek isterim, ha olmazsa olmaz, cok da onemli degol benim icin, onemli olan bebisin ve annenin saglikli olmasi bence:) Dedigim gibi doktorunla yarinitli konus, bakalim ne dicek? Sevgiler ve iyi sanslar!

  19. Teşekkürler 🙂

  20. ABD gelişmiş bir ülkedir, doğum şekli “tercihen” olmaz. Doğum olması gerektiği gibi olur. İlk doğumumu Tr de yaptım. Gece 1 de başladı sancım, hastaneye öğlen 12 de giriş yaptım, kızım 14:30 da doğdu. Hemen hastaneye koşmadım, sancım sürekli hale gelinceye kadar bekledim. En ufak bir ağrı kesici bile istemedim. Özel hastane değil, devlet hastanesine gittim. Çünkü doğumu ebe yaptırır, özelde çeşitli bahanelerle doktorlarımız kadınları keser. Çünkü normal doğum zaman alıcıyken sezaryen kolayına gelir doktorlarımızın. İkinci doğumumu ABD de yaptım. Aynı şekilde. Amerika’da doğum doğal bir süreçtir, doktorlar bundan maddi çıkar elde etmeye çalışmaz. Çünkü “malpractice” önemlidir. Hasta hakları adamı götürür. Ülkemizdeki bu tercihli doğum çılgınlığının ve geri kalmışlığın bir an önce bitmesi dileğiyle. Sağlıkta gelişmişlik janjanlı hastane binalarında doğurmakla değil hastaların bilinçlenmesiyle sağlanabilir. Daha doğumdan itibaren başlıyor insana yaptığımız yatırımın yanlışlığı.

Yorum bırak